اندیشکده بین المللی فرهیخت
رصدگاه توسعه روابط خارجی مشهد
درگاه مطالعات راهبردی رویکرد بین المللی مشهد
www.farhikhtt.ir

برترین های دیپلماسی در شاخص فرهیخت:

رصد دیپلماسی عمومی و شهری، اقتصادی، سیاسی و رسانه با اولویت «ارتباطات» و با محوریت «اقتصاد شهر»

حسن برنامه ریزی و تدبیر جناب آقای مهندس غلامحسین شافعی رئیس اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران در جهت دعوت و هماهنگی دیدار رئیس اتحادیه اتاق های بازرگانی عراق و رئیس اتاق بازرگانی بغداد با استاندار خراسان رضوی و فعالان اقتصادی استان، قابل تقدیر است. لذا به سهم خود از:

مهندس شافعی و اتاق بازرگانی کشور

عمیقاً سپاسگزاریم!

رصد دیپلماسی علم، آموزش، پژوهش و فناوری، با اولویت «آینده پژوهی» و با محوریت «اقتصاد دانش»

حجم و گستره ی فعالیت های بین المللی و خارجی دانشگاه فردوسی مشهد به اندازه ای است که اگر بگوییم روزی دست کم دو سه خبر از برپایی یک رویداد بین المللی یا توسعه ی روابط خارجی فقط از این دانشگاه داریم، گزاف نگفته ایم؛ اقدامات ارزشمندی که ما را به تکریم و تعظیم وا می دارد. لذا به سهم خود از:

دانشگاه فردوسی مشهد

عمیقاً سپاسگزاریم!

رصد دیپلماسی فرهنگی و اجتماعی، هنری و نمایشگاهی با اولویت «جامعه پویا» و با محوریت «اقتصاد فرهنگ»

اگر متولیان فرهنگی استان خاصه به بهانه رویداد مشهد2017، این همه بر طبل «مشهد؛ پایتخت فرهنگی جهان اسلام» نمی کوبیدند و اگر سکاندار جدید، یک چهره ی دانشگاهی نبود، آن هنگام، ما نیز این قدر نگران بی تحرکی و بلاتکلیفی این حوزه نبودیم!آقای مدیرکل: 111 روز گذشت! چرا هیچ خبری نیست!

اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان

عمیقاً گلایه مندیم!

رصد دیپلماسی زیارت و خدمات گردشگری با اولویت تکریم «زوار خارجی» و با محوریت «اقتصاد زائر»

هرچند هنوز از مصاحبه های غیرآینده پژوهانه ی قائم مقام گردشگری استان (کلی گویی در اشباع سرمایه گذاری ها در زیرساخت های اقامتی) گلایه مندیم، اما از زمان انتصاب جناب آقای ابوالفضل مکرمی فر واقعاً حوزه ی مناسبات بین المللی شهر در این عرصه، تحولی جدی و جدیدی را آغاز کرده است. لذا به سهم خود از :

اداره کل گردشگری خراسان رضوی

عمیقاً سپاسگزاریم!

















فراموشی «عدالت علوی» به بهانه ی رشد «دلار ربوی» در «بیمارستان رضوی»

نقدی بر یک خبر به قلم «عبدالرضا زرگری» | هشتم مهرماه جاری، خبری بس عجیب و باورنکردنی، هرچند تیتر خبری چند رسانه شد، اما در هیاهوی افزایش افسارگسیخته ی ارز شوم - دلار سیاه - و الحاق کشور به کنوانسیون مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم موسوم به FATF، متأسفانه به حاشیه رانده شد و از خاطر و اذهان رفت! آن خبر کوتاه به نقل از «مدیرعامل بیمارستان فوق تخصصی رضوی» این بود: «تعرفه ی بیماران گردشگر سلامت در مراجعه به بیمارستان رضوی با «دلار» و برای بیماران داخلی با «ارز ثانوی» محاسبه می شود که به نفع کشور باشد!»... | دوشنبه 16 مهر 1397

گفت و گو با دکتر هادی صالحی اصفهانی استاد دانشگاه ایلینویزآمریکا در دانشگاه فردوسی مشهد

   |  دوشنبه 2 شهریور 1394

الزامات اقتصاد پساتحریم در گفت و گو با دکتر هادی صالحی اصفهانی استاد دانشگاه ایلینویزآمریکا در دانشگاه فردوسی مشهد/ عمده سرمایه گذاری خارجی پساتحریمی تاثیر مستقیم بر زندگی مردم ندارد / مردم پذیرفته اند که سیاست آوردن پول نفت بر سر سفره اشتباه بود/ بعداز ظهر یک روز آخرهفته با دکتر هادی صالحی اصفهانی در دانشگاه فردوسی به گپ و گفت نشستیم. دکتر صالحی که در حال حاضر استاد دانشگاه ایلینویز آمریکاست، مدرک دکترای اقتصاد خود را از هاروارد اخذ کرده است. با وجود اینکه سال هاست در خارج از کشور زندگی می کند، اقتصاد ایران را بهتر از برخی اقتصاددانان داخلی می شناسد. وی می گوید: مردم و کارشناسان به این وفاق دست یافته اند که سیاست های پوپولیستی سال های گذشته ثمره ای جز کسادی و تورم نخواهد داشت. او معتقد است که با رفع تحریم ها سیل سرمایه گذاری خارجی به راه نمی افتد و سرمایه گذاری های صورت گرفته هم اثر چندانی بر زندگی مردم نخواهد داشت. اگرچه سوال های زیادی در سر داشتیم اما سعی ما بر آن بود که غالب پرسش هامرتبط با مطالعات دکتر صالحی اصفهانی باشد. مشروح گفت و گو را در ادامه می خوانیم....

معمولا زمانی که صحبت از پیشرفت اقتصادی و توسعه در ایران می شود، مردم کشور خود را با ژاپن در سال های دور، کره جنوبی ، چین و اخیرا ترکیه مقایسه می کنند. شما در مقاله اخیر خود به نوعی به مقایسه پیشرفت اقتصادی ایران و ترکیه پرداخته اید. به نظر شما کدام یک از کشورهای ایران و ترکیه بهتر توانسته اند در مسیر پیشرفت گام بردارند؟

من فکر می کنم که ترکیه در مجموع از ما موفق تر بوده است. ما صدها میلیارد دلار پول نفت داشتیم اما آن ها نداشتندو الان درآمد سرانه آن ها از ما بالاتر است. اگرچه ایران در یکسری از معیارها وضعیت بهتری دارد اما آن ها بدون پول نفت به وضعیتی بهتر از ما رسیده اند و از این نظر از ما قوی تر عمل کردند. با ارتباطی که با کشورهای دیگر ایجاد کردند و با تولید برخی از محصولات ما را در خیلی از بازارهای جهانی از جمله بازارآسیایی مرکزی و افغانستان پس زدند. دیروز با یکی از دوستان که در کارخانه قوطی سازی فعالیت می کند، صحبت می کردم. می گفت که به دلیل وضعیت نامناسب صادرات محصولات، با کسادی مواجه هستیم. چینی ها و ترک ها محصولاتی نظیر رب گوجه فرنگی را که ایران در آن مزیت داشت با قیمت خیلی پایین تر و کیفیت خیلی خوب صادر می کنند و جای ایران را گرفته اند. این نشانه ضعف ماست. یک چیزی که در آن مزیت داشتیم، امکانات داشتیم و بازارهم در اختیار ما بوده است را نتوانسته ایم نگه داریم. در بازارهای دیگر هم پیشرفت آن چنانی نداشتیم. البته این اشتباه است که بگوییم هیچ پیشرفتی نداشته ایم. ما پیشرفت های خوبی هم داشته ایم. اما وقتی به صورت نسبی سوال می پرسید، باید گفت که ترکیه وضعیت بهتری داشته است.یک مثال ساده دیگر مسئله هواپیمایی است. ایران می توانست هاب هواپیمایی خیلی مهمی در دنیا باشد. همان کاری که ترکیه و دبی به خوبی انجام داده اند. تهران موقعیت بسیار بهتری داشت برای اینکه هاب هواپیمایی باشد. یعنی هواپیماها از طریق تهران به خاور دور بروند و تمام پروازهای منطقه از طریق تهران باشد که می توانست درآمد و امکانات زیادی برای کشور ایجاد کند. برای مردم ایران هم خیلی خوب بود. اما الان ترکیه با کیفیت هواپیمایی که ایجاد کرده است، یکی از بزرگترین شرکت های هواپیمایی دنیا را در اختیار دارد. اما ما به گردش هم نمی رسیم.

اما در برخی از شاخص ها نظیر فقر و توزیع درآمد به نظر می رسد که ما وضعیت مناسب تری نسبت به ترک ها داریم. یعنی ما نسبت به ترکیه، فقر کمتری در ایران می بینیم یا اختلاف درآمدی کمتری را شاهد هستیم. نظر شما چیست؟

از نظر توزیع درآمد ایران موفق تر بوده است . باید این موضوع را قبول کرد که بعد از انقلاب، نظام تعهدی نسبت به فقرا داشته است که فقر را از بین ببرد و به رده های پایین جامعه رسیدگی شده است.البته ترکیه را هم نباید دست کم گرفت. حزب آک (عدالت و توسعه) تا حدی این روندهایی که در ایران وجود داشته را دنبال کرده است و این گونه رای می آورد. یعنی در ترکیه هم فقر به آن شدتی که در آمریکای لاتین وجود دارد، نیست. اما در ایران این کار قوی تر انجام شده است و نهادهای موثرتری برای کاهش فقر در ایران وجود دارد. این یک جنبه است که ما از ترکیه جلوتریم.

شما در مقاله سال 2012 خود به موضوع دسترسی باز و نقش آن در پیشرفت و توسعه کشور پرداختید. به نظر شما پیشرفت در ترکیه در مقایسه با ایران به بحث دسترسی های باز برمی گردد یا عواملی دیگر سبب پیشرفت این کشور شده است؟

موضوع دسترسی باز که در مقالات داگلاس نورث، واینگست و همکارانشان مطرح شده، این است که یک نفر بدون وابستگی شخصی به افراد صاحب قدرت بتواند از منابع و امکانات جامعه مثل هر کس دیگری استفاده کند. یکی از الزامات چنین جامعه ای وجود نهادهای پایدار مستقل از حکومت است. از این نظر ترکیه از ما جلوتر است. نهادها و تشکیلات های مهمی در ترکیه ایجاد شده است که وابسته به دولت نیستند و می توانند مستقل عمل کنند. مثلا یکسری انجمن های تجاری در ترکیه شکل گرفته که با وجود مخالفت با دولت می توانند قد علم کنند. البته دسترسی باز در ترکیه کامل نیست و هنوز مشکلات زیادی وجود دارد. مثلا دولت سعی می کند تا تشکیلات و افراد مستقل را محدود کند. اما نکته اینجاست که همیشه موفق نیست.

در ایران معمولا اینگونه فکر می شود که دلیل اینکه ما مشکلات زیادی در زمینه دسترسی باز داریم، به وجود نفت باز می گردد. یعنی دولت به دلیل اینکه نفت دارد به مردم نیازی ندارد و می تواند مستقلا کار خود را انجام دهد. شما با این نظر تا چه اندازه موافق هستید؟

نه. من این نظر را خیلی قبول ندارم. یعنی این یکی از عوامل می تواند باشد. ولی مسئله خیلی اساسی تر از این حرف هاست. یعنی ما خیلی قبل از اینکه پول نفت داشته باشیم، نهادهای مستقل اقتصادی-اجتماعی خیلی کم داشتیم. یک دوره هایی بوده است که امکان به وجود آمدن چنین نهادهایی ایجاد شده است، اما به خاطر برخی مسائل پیشرفتی حاصل نشده است. مثلا در دوره مشروطه این شرایط ایجاد شد، اما رضاخان توانست تمامی این نهادها را سرکوب کند و آن ها را تحت لوای دولت بیاورد. همه این ها را نباید منفی بررسی کرد و تمرکز آن دوره مزیت هایی داشت که باعث توسعه اقتصادی شد. اما باید جنبه منفی اش را هم بیان کرد چون از بین رفتن نهادهای مستقل باعث شد که دولت هیچ قیدی را قبول نکند و قیدهایی که برایش ایجاد می شود همه را نابود کند. خودرضا شاه بعد از اینکه همه را سرکوب کرد و یک مقدار توسعه اقتصادی ایجاد کرد یکسری کارها انجام داد که خیلی قابل دفاع نیست. منطق آن نظام این است وقتی درگیری بین گروه های طالب قدرت هرج و مرج ایجاد می کند، معمولا یکی از گروه ها که تشکیلات بهتر و رهبران توانمندتری دارد در یک برهه موفق می شود بقیه را سرکوب کند و نوعی آرامش برقرار کند. بعد هم برای تحکیم قدرت و دسترسی به منابع بیشتر اقتصاد را سر و سامان بدهد. اما بعد که جای پایش محکم شد خودسرانه عمل می کند و با محدودیت هایی که برای عموم مردم ایجاد می کند، به توسعه اقتصاد ضربه می زند.

شما در مقاله دیگرتان (اقتصاد ایران در قرن 21: رویکرد جهانی) اثرگذاری عوامل خارجی بر اقتصاد ایران را بررسی کرده اید. یک نگاهی در ایران و به خصوص در صدا و سیما وجود داردکه وقتی بحران مالی در غرب اتفاق می افتد یا بحران بدهی یونان شکل می گیرد، ما خوشحال می شویم و گمان می کنیم که این اتفاق خوبی برای ماست. آیا به راستی این گونه است؟

آلمان ها یک اسم خوبی برای این نوع نگاه دارند. می گویند «شادن فراده» یعنی خوشحال شدن از بدبختی دیگران. ولی در اقتصاد این نوع نگاه معمولا درست نیست و نهایتا بدبختی مردم دیگر، بدبختی مردم ماست. برای درک بهتر فکر کنید که 50 پزشک خوب در مشهد هستند که شما می توانید برای درمان بیماری پدرتان به آن ها مراجعه کنید. این ها باید با هم رقابت کنند که شما ترجیح بدهید یکی را انتخاب کنید. فرض کنید 40 تا از این ها مریض بشوند و نتوانند طبابت کنند. آن وقت انتخاب شما محدود می شود و ده پزشک باقیمانده ممکن است توانایی لازم برای معالجه مناسب پدر شما را نداشته باشند و یا قیمت ویزیت شان را بالا ببرند. یعنی بدبختی آن 40 پزشک مریض بدبختی شما خواهد بود. علتش این است که زندگی ها به هم وابسته است. وقتی کشورهای دیگر وضع شان خوب است با هم رقابت می کنند تا کالاهایشان را با بهترین کیفیت و کمترین هزینه به ما ارائه کنند. وقتی آن ها با مشکل مواجه شوند، وضع ما هم معمولا بد می شود.

برخی از اقتصاددانان نظیر دکتر مسعود نیلی معتقدند که رفع تحریم ها و توافق هسته ای به منزله بزنگاه تاریخی اقتصاد ایران است. استدلال دکتر نیلی براساس کتاب «چرا ملت ها شکست می خورند» عجم اوغلو می باشد و معتقد است شانس یکی از چهار عاملی است که سبب توسعه اقتصادی کشورها می شود و امروز شانس در خانه ایران را زده است. شما چقدر با این نوع نگاه موافق هستید؟

من موافقم. من فکر می کنم یک مراحلی پیش می آید که فرصتی ایجاد می شود که وفاقی شکل بگیرد. شما اگر 10 سال پیش یا زمان ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد می گفتید آوردن پول نفت سر سفره مردم صحیح نیست و باید درآمد نفت سرمایه گذاری شود، کمتر کسی گوشش بدهکار بود. حتی بعضی کسانی که امروز می گویند سیاست های آن دوره درست نبوده، آن روز نظر دیگری داشتند. می گفتند تا دیروز یک عده پول نفت را می خوردند و حیف و میل می کردند، حالا رئیس جمهور می خواهد این پول ها را به ما بدهد. ولی امروز به نظر می رسد مردم راحت تر قبول می کنند که این گونه سیاست ها اشتباه است و باید روی سرمایه گذاری دراز مدت تاکید داشت.

یعنی علت اصلی این بزنگاه برداشته شدن تحریم ها نیست و وجود اجماع مهم ترین دلیل بزنگاه است؟

ببینید، تشدید و تخفیف تحریم ها قسمتی از فرآیند بوده، ولی عوامل دیگر هم نقش داشته اند. اتفاقات و سیاست گذاری های گذشته کار را به جایی رسانده است که آهسته آهسته خیلی ها به این نتیجه رسیده اند که راهی که می رفتیم به تورم و رکود منجر شده است. سکون و شکست اقتصادی ایجاد کرده است. تحریم ها هم اثرگذار شدند. بالاخره معلوم شد این تحریم ها ورق پاره نیستند و روی زندگی مردم اثر می گذارند.الان این فرصت ایجاد شده است که یک قرارداد اجتماعی جدید بنویسیم که محورش لزوم رشد اقتصادی باشد. قبلا اقتدار کشورها با قدرت اقتصادی خیلی سنجیده نمی شد، اما در حال حاضر زعمای قوم و مردم عادی بیشتر متوجه شدند که قدرت اقتصاد لازمه اقتدار یک کشور است.

در مورد مزایای رفع تحریم ها زیاد صحبت شده است. خیلی ها معتقدند بزرگترین مزیت رفع تحریم ها ورود سرمایه گذاری خارجی است. نظر شما چیست؟

من فکر می کنم مهم ترین عامل، ورود سرمایه گذاری خارجی نیست.عامل اول کاهش هزینه تجارت است و به خصوص هزینه واردات است. سرمایه گذاران داخلی می توانند مواد با کیفیت را ارزان تر وارد کنند. تکنولوژی وارد کنند.مثلا الان شرکت هواپیمایی کم نداریم و افرادی هستند که بتوانند شرکت هواپیمایی خوب را اداره کنند. هواپیمایی های خصوصی در حال حاضر این تجربه را دارند. اما دسترسی به واردات ارزان ندارند ایران حداقل 100 هواپیمای خوب مسافربری نیاز دارد تا به کیفیت مناسبی دست پیدا کند. شما اگر این محدودیت را بردارید و این هواپیماها خریداری شوند، تعداد زیادی شغل ایجاد می شود و به تولید بخش های دیگر هم کمک بزرگی می کند. این تحول خیلی مهم تر از این است که مثلا شرکت میتسوبیشی در ایران قطعه بسازد.

مساله دیگر این است که سرمایه گذار خارجی بسیار علاقه مند است که به ایران بیاید. با این حال از نظر شاخص فضای کسب و کار بانک جهانی(doing bussines) ما رتبه 130 را در دنیا داریم. ریسک سیاسی بالایی داریم. به نظر شما سیل سرمایه گذاری خارجی به راه می افتد؟

من فکر نمی کنم سیل بزرگی از سرمایه خارجی در راه باشد. من فکر می کنم در حال حاضر شرکت های بزرگ بین المللی می آیند و دستی به آب می زنند. ممکن است خیلی هاشان سرمایه گذاری را شروع کنند. ولی به جز بخش نفت و گاز که سرمایه خارجی جذب می کند، به احتمال قوی بعد از یکی دو سال یک عده شان مایوس می شوند. برای اینکه انتظاراتی که در این طرف هست با انتظارات آن طرف خیلی فرق می کند. چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد و شاید از سرمایه گذاری خارجی مهم تر باشد، بازگشت ایرانی های خارج از کشور است. آن ها می توانند تکنولوژی را که با آن آشنا هستند به ایران بیاورند، سرمایه گذاری کنند و بازارهای ایران را به تولید با فناوری بالا وصل کنند. به نظر من این خیلی مهم تر است چرا که آن ها بهتر ایران را می شناسند و چون رگ و ریشه شان اینجاست انتظاراتشان معقول تر است و می دانند که وضعیت ایران به چه صورت است و بهتر می توانند از پیچ و خم ها عبور کنند.

سوال آخرم در مورد چگونگی جذب سرمایه گذار خارجی است. برخی می گویند باید سرمایه گذاری خارجی عمیق باشد و برخی می گویند باید منافع به هم گره بخورد. شما چه توصیه ای برای چگونگی جذب سرمایه گذاری خارجی دارید.

بخش عمده ای از سرمایه گذاران خارجی فقط به منابع نفت و گاز ایران فکر می کنند.اصلا کاری به بقیه کشور ندارند و اثر سرمایه گذاری شان هم روی زندگی مردم مستقیم نخواهد بود. برای اینکه می آیند و در گوشه ای با ماشین آلاتشان با بخش کوچکی از نیروی متخصص کار می کنند.یک عده هم نگاهی به این موضوع دارند که این خارجی ها که برای سرمایه گذاری به ایران می آیند به هتل، وسیله نقلیه و دیگر چیزها نیاز دارند. این سرمایه گذاران خارجی می گویند ما در این قسمت سرمایه گذاری می کنیم. این در سطح زندگی مردم اثر دارد. اما باز هم من اثر بزرگی نمی بینم. یک عده دیگری هستند که صحبت از صنعت گردشگری می کنند. این به نظرم خیلی خوب است و کمک سرمایه گذاران خارجی می تواند باعث بالا رفتن کیفیت خدمات گردشگری بشود. الان شور و شوق زیادی در مردم اروپا و آمریکا هست که به ایران سفر کنند و اینجا را ببینند. این اشتیاق خیلی زیاد است. منتها ترس دارند که هتل خوب نباشد یا اگر در ایران مریض شدند، پزشک خوب نباشد. این ها را می توان با مدیریت قوی و آوردن سرمایه گذاری خارجی، به خصوص برندهای شناخته شده، برطرف کرد. مثلا هتل های ما از نظر کیفیت مشکل دارد. سرویس های حمل و نقل ما کیفیت جهانی ندارد. این مسائل را می توان با کمک سرمایه گذاران حل کرد. یک توانایی مهم شرکت ها ی موفق جهانی دسترسی به مدیریت قوی است که انگیزه برای کار دقیق و با کیفیت را تضمین می کند.

یک سری دیگر از سرمایه گذاران خارجی به بازار 80 میلیونی ایران و طبقه متوسط بزرگش چشم دوخته اند. فکر می کنند این ها همه موبایل می خواهند، خودرو می خواهند و ... یعنی ایران را به شکل یک بازار مصرفی بزرگ می بینند. کمتر سرمایه گذار خارجی است که با خود بگوید می روم ایران کالا تولید کنم و به سایر کشورها صادر کنم. سرمایه گذاری برای فروش در بازار داخلی الزاما کار بدی نیست. اما لازم ترین چیز هم نیست. چیزی که بیش از همه برای توسعه اقتصادی لازم داریم این است که تولیدمان کم هزینه و با کیفیت و با فناوری پیشرفته باشد. یعنی آنقدر بهره وری تولید بالا برود که غیر از نفت و مشتقاتش، کالاها و خدمات دیگری را به صورت رقابتی صادر کنیم. الان خیلی به صادرات پتروشیمی مخصوصا مواد پلاستیکی وابسته هستیم که بد نیست اما نفت پردازش شده است و به رشد فناوری و بهره وری در کشور کمک بزرگی نمی کند.

خراسان - مورخ دوشنبه 1394/06/02 شماره انتشار 19051 
نویسنده: حبیب نیکجو economic@khorasannews.com
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
  یادآوری: درج رتبه ای موضوعات و رویدادها و مناسبات بین المللی مشهد از آن سو برای پژوهشگران و علاقه مندان رصد تعاملات روابط خارجی این کلان شهر اهمیت دارد که با کلیک بر روی هر گزینه، تمامی پست هایی که مرتبط با آن موضوع هستند، به ترتیب درج به نمایش در خواهند آمد؛ اما نکته ی مهمتر، نمایش سرفصل ها به ترتیب رتبه و فراوانی هر موضوع، است که خود حکایت از فعال یا نیمه فعال و یا غیرفعال بودن آن حوزه دارد. ضمناً: 1- «دیپلماسی ها» پررنگتر در این بخش متمایز شده اند. 2- این اطلاعات، تا تاریخ 27 شهریور ماه 1397 به روز شده است!
اخبار 2869    بین الملل 2244    آسیا 2018    برنامه های بین المللی/داخل و خارج 817 دیپلماسی اقتصادی 624    دیپلماسی دانشگاهی 523    دیپلماسی زیارت و زائر رضوی 520    افتخارات 462    دیپلماسی گردشگری 457    دیپلماسی فرهنگی 382    دیپلماسی علمی 373    اروپا 368    میهمان/میهمانان خارجی 349    دیپلماسی آموزشی 338    دیپلماسی مذهب، دین و قرآن 330    جهان اسلام 338    آیا می دانید که مشهد... 300    دانشگاه فردوسی مشهد 289    شهرداری مشهد 279    دیپلماسی نمایشگاهی 264    سرمایه گذاری 243    استانداری خراسان رضوی 216    صادرات و واردات 198    پاکستان 189    آستان قدس رضوی 182    عراق 179    تصاویر / گزارش های تصویری 176    دیپلماسی هنری 175    استاندار 163    افغانستان 161    دیپلماسی ورزشی 151    دیپلماسی حمل و نقل (هوایی، ریلی و زمینی) 141   دیپلماسی سیاسی 142    دیپلماسی سلامت، پزشکی و بهداشت 142    مشهد 2017 139    دیپلماسی عمومی و شهری 138    آفریقا 134    دیپلماسی اجتماعی 127    نمایشگاه بین المللی مشهد 119    سفارت، سفیر، کاردار، رایزن، سرکنسول 104    سرمایه گذاری خارجی 101    پایتخت معنوی ایران 98    فرودگاه بین المللی مشهد 84    آمریکا 78    قابل الگوگیری یا استفاده در مشهد 76 شهردار مشهد 76    ایده های جدید 72    جشنواره بین المللی امام رضا(ع) 72    مقالات علمی 69    صنعتی 67    سازمان های بین المللی مرتبط 67    چین 63    اداره کل روابط خارجی شهرداری مشهد 61 دانشگاه علوم پزشکی مشهد 60    مصاحبه 56    ملاقات و دیدارها و نشست ها 54    پیشنهادات 52    عتبات عالیات، قبور ائمه 51    سایر کشورها 47    اتباع و مهاجران خارجی 46    ترکیه 46    اقیانوسیه 44    حوزوی 44    فضای سبز و پارکها 44    شهری 42    ترکمنستان 42    بانوان 41    روسیه 40    حمل و نقل درون شهری و ترافیک 40 خواهر خواندگی 37    آیا می دانید که در ایران/دنیا 36 رسانه ای 36    نقاط قوت شهری 36    توافقنامه ها و تفاهم ها 35    بازیافت و تبدیل مواد 35    هندوستان 33    فناوری های نوین و کارآفرین 32    زبان و ادبیات فارسی 31    قطار شهری و منوریل 31    گلایه ها و انتقادات 30    شهرسازی و معماری 30    نقاط ضعف شهری 29    اتاق بازرگانی، صنایع و معادن استان 26    تاجیکستان 25    عمران، ساختمان و پلها و معابر 25    آلمان 24    شهرداریهای کشور 24    پایتخت فرهنگی جهان اسلام 22    وزارت امور خارجه یا دفتر شمال شرق 22 شورای اسلامی شهر 22    محیط زیست 22    قرقیزستان 22    متروپلیس 22    اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان 20    لبنان 19    سوریه 19    مناطق آزاد، بازارچه ها و گمرک مرزی استان 19    دانشگاه بین المللی امام رضا(ع) 18    انرژی، گاز، آب، برق 18    جامعه المصطفی العالمیه 17    تاریخی و تمدنی 16    سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامی 15    بیمارستان فوق تخصصی رضوی 15    مالزی 14    ژاپن 13    دانشگاه آزاد اسلامی مشهد 13    موزه ها و گالری ها 12    اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی 12 فرانسه 12    پژوهشی 11    انقلاب، شهدا و ایثارگران 10    کشاورزی 10    ازبکستان 9    خدمات و نظافت شهری 9    مدیریت بحران 8    عربستان 8    قزاقستان 8    تحلیل 7    انتصاب 7    اداره کل ورزش و جوانان استان 7    ادبی 7    تشریفات بین الملل 7    کویت 7    بحرین 7    راه آهن و قطار بین شهری 6    امارات، دبی 6    مشهد 2018 5    استارتاپ ها و ایده های کارآفرینی 5    سوغات زائر و برند حلال 4    مطبوعاتی 4    فیلم 3    تشرف به اسلام 3    معاونت زیارت استانداری خراسان رضوی 2 مرکز امور بین الملل آستان قدس رضوی 2    حقوقی و قضا 2    رویدادهای برگزار نشده 2    قطر 2    دانشگاه علوم اسلامی رضوی 1
عضویت در اندیشکده ی فرهیخت

ارزیابی و رصد رویدادها و مناسبات بین المللی مشهد
تا 4 مهرماه 97
نمایه فعالان دیپلماسی عمومی و شهری، اقتصادی، سیاسی و رسانه با اولویت «ارتباطات» و با محوریت «اقتصاد شهر»
نمایه فعالان دیپلماسی علم، آموزش و فناوری، با اولویت «آینده پژوهی» و با محوریت «اقتصاد دانش»
نمایه فعالان دیپلماسی فرهنگی و اجتماعی، هنری و نمایشگاهی با اولویت جامعه پویا و با محوریت   «اقتصاد فرهنگ»
نمایه فعالان دیپلماسی زیارت و خدمات گردشگری » با اولویت «تکریم زوار خارجی» و با محوریت «اقتصاد زائر»
463
دیپلماسی گردشگری
چهارم

مشاهده پست ها
522
دیپلماسی زیارت
سوم

مشاهده پست ها
523
دیپلماسی دانشگاهی
. دوم

مشاهده پست ها
624
دیپلماسی اقتصادی
. اول

مشاهده پست ها

  جایگاه «دیپلماسی فرهنگی» از آنجایی که مشهد مقدس، پس از رویداد «مشهد2017»، به عنوان «پایتخت فرهنگی جهان اسلام شهرت یافته، اصلا شایسته ی عظیم ترین کلان شهر مذهبی جهان (از نظر وسعت) نیست. ما در 112 روز از تصدی دکتر «جعفر مروارید» به عنوان مدیرکل جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی، متأسفانه نه تنها شاهد برگزاری یا طراحی یک رویداد فرهنگی با رویکرد بین المللی نبودیم، بلکه حتی در ماه مبارک رمضان گذشته، ارشاد استان در اقدامی تعجب برانگیز، رویکرد بین المللی را از سیزدهمین دوره از «نمایشگاه بین المللی قرآن و عترت» نیز برداشت و آن را با رویکرد ملی برگزار کرد! امید است به زودی شاهد حرکتی جدید با رویکرد بین المللی در پرظرفیت ترین کلان شهر ایران اسلامی از نظر فرهنگی و هنری باشیم

اگر بنا را بر کلیدواژه ی رئیس جمهور محترم خطاب به استاندار خراسان رضوی مبنی بر این که «مشهد پیشانی نظام است!» بگذاریم که حق هم چنین است - چراکه بسیاری از گردشگران غیر ایرانی و حتی ایرانی حرم رضوی، چه بسا در طول سالیان سال، حتی یک بار هم به پایتخت کشور «تهران بزرگ» سفر نکنند، اما دست کم یک بار در طول سال (و به استناد آمار هر سه سال یک بار)، به مشهد مقدس مشرف می شوند - بنابراین، ارتقای شاخص «دیپلماسی عمومی» (حاکمیتی) و همچنین «دیپلماسی شهری» ، تلاش و همت مضاعف «استانداری خراسان رضوی» و «شهرداری مشهد» را می طلبد! آقای استاندار، آقای شهردار... همچنان منتظر اعلام و ابلاغ سیاست گذاری های شتاب بخش تان در این حوزه به دستگاه های اجرایی استان و شهر هستیم!

در کلان شهری که سالانه قریب به «سی میلیون زائر داخلی» و «سه میلیون زائر خارجی» تردد می کنند، وضعیت «دیپلماسی نمایشگاهی» ما، اصلاً زیبنده ی دومین کلان شهر ایران و قطب صنایع مولد کشور نیست! مگر نه این که بیش از شش هزار واحد صنعتی و تولیدی در استان داریم؟! چرا نمایشگاه های به ظاهر بین المللی ما با 120 شرکت ایرانی و فقط دو سه نماینده از کشورهای خارجی برگزار می شود؟! یعنی ما قدرت جذب همسایگان شرقی خود را نیز نداریم؟!

رسالت «دفتر نمایندگی شمال و شرق وزارت امور خارجه در مشهد» برای گسترش مناسبات و روابط خارجی در قالب «دیپلماسی سیاسی» و تشویق هفت الی هشت سرکنسولگری کشورهای خارجی و دفاتر نمایندگی های سازمان های بین المللی مستقر در مشهد به فعالیت بیشتر، همچنین توسعه ی شمار کشورهایی که می توان به گردشگر آنان در گیت فرودگاه بین المللی مشهد، مستقیماً ویزای توریستی داد و...، رسالت ها و تعهدات بزرگی است! آیا مردم مشهد، فقط و فقط باید از «سرکنسولگری جمهوری پاکستان» ، این قدر زیاد، حضور فعالانه، محبت آمیز، مسئولیت پذیر و مشارکت جویانه در برخی فعالیت های اجتماعی شهرشان ببینند؟ پس نقش سایر سرکنسولگری های مستقر و دفاتر خارجی در ایفای رسالت هایشان چه می شود؟ چه کسی جز این دفتر نمایندگی می تواند متولی و مشوق باشد؟!